جستجویی برای نجات مجروحین
به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «ابراهیم باقری‌زاده» یکم فروردین سال ۱۳۳۷ در شهرستان کازرون دیده به جهان گشود. در هفت سالگی راهی مدرسه شد و دوران تحصیل در مدرسه مجتهد ادب و هنرستان دکتر شریعتی تا اخذ مدرک دیپلم گذراند. در دوران جریانات انقلاب اسلامی به جرم فعالیت و شرکت در راهپیمایی علیه حکومت ستمشاهی به زندان افتاد. پس از پیروزی انقلاب عضو بسیج شد. در روز‌های جنگ تحمیلی راهی جبهه شد و سرانجام ۱۹ دی سال ۱۳۶۵ در شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای بهشت زهرا شهرستان کازرون به خاک سپرده شد.
متن خاطره: قسمت «۳»
در قسمت تنگه جزابه، یک قسمت هورالعظیم بود که برای ما یک حالت پدافندی بود و نیروی بعثی نمی‌توانست نفوذ کند، چون قبلاً تانک‌هایشان پائین کشیده شده بود و خط به صورت هلالی بود و نیروی شناسایی از پشت محور به طرف عراق رفتند و از بعثی‌ها گذشتند و مقداری در عمق شناسایی کردند و شب برگشتند.
چند شب بعد باز شناسایی کردند و برگشتند و مرحله‌ی آخر که آمدند شناسایی کنند دشمن آنها را دید و یک نفر اسیر شد و عملیات لو رفت و خلاصه اگر این محور لو نرفته بود برای ما خیلی مهم و حائز اهمیت بود.
در عملیات رمضان با بعثی‌ها درگیر شدیم، دو نفر از ما زخمی شدند و عقب آمدیم. صبح زود رفتیم برای آوردن چهار نفر از نیرو‌های باقی مانده در منطقه‌ی دشمن؛ جلو رفتیم دیدم دو نفر از آنها می‌آیند، گفتیم دو نفر دیگر چطور شدند؟
گفتند زخمی هستند و معلوم نیست چه به سرشان آمده، باز جلوتر رفتیم یک نفر تأمین روی خط رأس نظامی گذشتیم که آن تپه به واسطه اطراف خوب دید داشت و به او گفتیم اگر دشمن را دید ۳ تیر با فاصله ۱ ثانیه بزن تا ما متوجه بشویم که دشمن ما را دور می‌زند و عقب بیائیم و مواظب باشیم.
جلو رفتیم و شنیدیم یکی با صدای بلند به فارسی می‌گوید بدو اسیرش کن و من از این صدا تشخیص دادم که اینجا نیرو کم دارد و چون اگر نیرو زیاد داشت بلند می‌شدند و او را محاصره می‌کردند و همین طور که فکر می‌کردم، دیدم ۳ تیر به فاصله ۱ ثانیه انداخت و ما عقب آمدیم، دیدیم یک نفر که از زخمی‌ها که در منطقه بوده آمده با همان حالت زخمی و حالا او زنده است و گفتیم نفر بعدی چطور شد گفت او شدیداً زخمی شد و نتوانست عقب بیاید و اسیر شد.
انتهای متن/