شهیدی که حتی پس از پرکشیدن نیز از بخشیدن دست نکشید
شهید «جواد تیماجی» با نثار خون پاک خود، بذر حیات و آزادگی را در دل سرزمینش کاشت؛ اما قصه ایثارش به شهادت ختم نشد. او حتی پس از پرکشیدن نیز از بخشیدن دست نکشید و با اهدای عضو، به انسان‌هایی دیگر فرصت دوباره زندگی بخشید؛ گویی قلب مهربانش حتی در واپسین وداع نیز تابِ بخشیدن را از دست نداد؛ رفت، اما بخشی از وجودش را به یادگار گذاشت تا زندگی در جان‌های دیگر ادامه یابد و نامش با تپش امید، جاودانه بماند.
به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی، شهید «جواد تیماجی»، فرزند محمد، چهارم اردیبهشت‌ماه ۱۳۴۴ در خانواده‌ای مذهبی و با اصالت سبزواری در تهران دیده به جهان گشود. او پس از حضور در دوران دفاع مقدس، سال‌ها در قوه قضائیه خدمت کرد و با مهربانی، گذشت و مسئولیت‌پذیری شناخته می‌شد. سرانجام دهم شهریورماه ۱۴۰۵ در حادثه تصادف در تجمعات وکیل‌آباد مشهد به شهادت رسید.
اما قصه ایثار این شهید به لحظه شهادت پایان نیافت؛ خانواده او با اهدای قرنیه‌های چشم و بافت مغز استخوانش، به چندین نفر فرصت دوباره زندگی بخشیدند؛ تا چشمانش، حتی پس از خاموشی نگاهش، روشنایی را به دیگران هدیه کنند و نامش با تپش امید در جان انسان‌هایی دیگر زنده بماند.
در ادامه تصویر برگ اهدای عضو این شهید بزرگوار تقدیم مخاطبان می شود.
انتهای پیام/