باید در راه اسلام و کربلای عزیزمان به شهادت برسم

به گزارش نوید شاهد کردستان، شهید «غلامعلی خالدی» یکم فروردین‌ماه سال ۱۳۳۰ در روستای بالوانه معتمدی از توابع شهرستان قروه دیده به جهان گشود. پدرش محمدعلی و مادرش کشور نام داشت. وی در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت و پس از آن به شغل کشاورزی مشغول شد.

شهید خالدی در سال ۱۳۵۱ ازدواج کرد و ثمره این ازدواج سه دختر بود. وی از نیرو‌های بسیجی بود و در دوران دفاع مقدس در جبهه‌های نبرد حضور یافت.

این شهید والامقام یکم آبان‌ماه سال ۱۳۶۴ در شهرستان مریوان و در جریان درگیری با گروه‌های ضدانقلاب، بر اثر اصابت گلوله به پا به شهادت رسید. مزار مطهر وی در زادگاهش قرار دارد.

 وصیت‌نامه شهید غلامعلی خالدی

«از قول غلامعلی خالدیان، کشاورزی ما را به کاک علی مرادی داده‌ام. ایشان مشغول کشاورزی من است. به هیچ‌کس حق دخالت ندارد و بعداً برادر جان، کاک علی مرادی، اگر من شهید شدم، اول خداوند متعال و تبارک و تعالی، دوم برادر جان مولود خالدیان، مواظب خانواده من باشید.

برادر جان، بدهکاری بنده به خدا؛ مراد خلیلی ۵ هزار تومان بدهکار هستم، به آقا مراد خلیلی ۱۰۰۰ تومان بدهکار هستم. من از برادر خودم اسماعیل خالدیان ۱۰۰۰ تومان می‌خواهم. بعداً برادر جان، کاک علی مرادی، حقوق یک ماه از سپاه مریوان می‌خواهم.

برادر جان، من هم رفتم، خداحافظ. او برادر من کاک مرادی گفت: خدا همراه تو باشد و به خداوند پشت و پناه تو باشد؛ و برادر جان غلامعلی خالدیان، اگر زندگی خودم را ویلان کردم، زندگی شما را مواظبت می‌کنم، مگر من هم بیایم پیش تو.‌ای برادر من، خودم با پسرم خاک زیر پای شما هستیم.

برادر جان، ما چهار تا برادر هستیم. تا امروز به هیچ‌کدامشان نگفتم و بعداً چیزی که به همسرم گفتم، بگو آن هم یادش باشد؛ و برادر جان، روحت شاد. شهادت افتخار توست. برادر جان هم باید در این راه اسلام و این راه کربلای عزیزمان، باید اول به پیروزی و دوم به شهادت برسم؛ و برادر جان هم باید مثل حسین عزیزمان به شهادت برسیم، ان‌شاءالله.»