قولی که بعد از شهادت ادا شد
پدر شهید «سید سعید هاشمی» نقل میکند: «سعید گفت: مطمئن باش کنار دفاع کردن، وظیفه درس خوندن رو هم انجام میدم. چند روز بعد از شهادتش، اسمش همراه اسامی قبول شدگان دانشگاه اعلان شد.»
پدر شهید «سید سعید هاشمی» نقل میکند: «سعید گفت: مطمئن باش کنار دفاع کردن، وظیفه درس خوندن رو هم انجام میدم. چند روز بعد از شهادتش، اسمش همراه اسامی قبول شدگان دانشگاه اعلان شد.»
برادر شهید «سید سعید هاشمی» نقل میکند: «به مادر میگفت: دعا کن به بزرگترین آرزوم برسم! مادر پرسید: آرزوت چیه؟ گفت: بالاترین آرزوی یک مسلمون شهادته!»
شهید «سید سعید هاشمی» که زمزمههای عاشقی از همان کودکی در گوش جانش سروده شده بود، در پیروی از ولایت و خط سرخ اهل بیت(ع) و حقیقت همواره پیشتاز بود.
برادر شهید «یحیی میرزاپور» نقل میکند: «رفتم خانه همسایه. مادرم به آنجا آمد. تا مرا دید، گفت: چی شده ننه؟ این وقت شب اومدی خونه همسایه چی کار؟ انگار دلش آگاه شده بود.»
شهید «یحیی میرزاپور» مؤدب، آرام و صبور، اهل راز و نیازهای شبانه بود. در مسیر ولایت اهل بیت(ع) بود و دلش به یاد شهدا میتپید.
همرزم شهید «نادر ناظری» نقل میکند: «گفت: من و اسارت؟ من به این سادگیها اسیر نمیشم. من حامل یک دنیا اطلاعات و اخبارم! اسارت به من نیامده.»
دوست شهید «نادر ناظری» نقل میکند: «پرسیدم: حالا كه در تربیت معلم پذیرفته شدی چه كار میكنی؟ جواب داد: در دانشگاه دیگری هم قبول شدم، دانشگاه امام خمینی.»
مادر شهید «داریوش(محسن) یغمانژاد» نقل میکند: «محسن را از توی آب بیرون کشیدم و سرش را به لبه کانال تکیه دادم. انگار نفس نمیکشید. کلاه را از روی سرش برداشتم و خوب نگاهش کردم. به شهادت رسیده بود.»
دوست شهید «داریوش یغمانژاد» نقل میکند: «در حالی که لباسهایش را در ساک میگذاشت، گفت: طاقت ماندن ندارم. مگه قراره از هر خانواده فقط یه نفر شهید بشه؟ من باید وظیفهام رو انجام بدم.»
دوست شهید «مجید عالمیان» نقل میکند: «مجید همانند دیگر مردم ایران قلبش برای پیروزی انقلاب میتپید و هر کاری که از دستش برمیآمد انجام میداد. همواره در اندیشه حل مشکلات اجتماعی مردم بود.»
پدر شهید «مجید عالمیان» نقل میکند: «به خاطر استعداد و توان علمیاش در نهضت سوادآموزی جهت تدریس به کار گرفته شد. به قدری در این کار مهارت پیدا کرد که از سوی مسئولین نهضت سوادآموزی شهرستان به وی لوح تقدیر و جوایزی ارزنده اهدا شد.»
شهید «مجید عالمیان» در تمام مراحل مختلف تحصیلی دانشآموزی ساعی و تلاشگر بود. مجید در یک محیط خانوادگی باصفا و صمیمی زیر نظر پدر بزرگوارش رشد یافت.
مادر شهید «محمدعلی شاه حسینی» نقل میکند: «از جبهه آمده بود. توی خانه دور هم نشسته بودیم. به برادرش مهدی میگفت: هر کسی توی این ماه شهید بشه مثل یاران امام حسین تو کربلا میمونه.»
مادر شهید «محمدعلی شاهحسینی» نقل میکند: «از همان كوچكی سر به زیر بود. غم ما را میخورد و دلش از من كنده نمیشد. جانش به جان من بسته بود. او خودش میدانست و با اعتقاد دینی این راه را انتخاب كرد.»
شهید «محمدعلی شاه حسینی» به خاطر نزدیک بودن سن او با برادرش، مدتی از خدمت همزمان در جبهه حضور داشتند. از ویژگیهای شاخص شهید، خوشرویی و داشتن روحیه تلاش و جدیت در كار بود.
برادر شهید «علیاکبر درخشان پور» نقل میکند: «چند شب نگذشته بود که در خواب دیدمش. گفت: میخوام برم. دارم از مکه میام، اومدم شما رو ببینم.»
شهید «علیاکبر درخشان پور» از ویژگیهای بارزش صداقت در گفتار و عمل، کم حرف بودن و عطوفت نسبت به خانواده و دوستان بود. وقتی به جبهه رفت، خیلی خوشحال شد و انگار که به آرزوی دیرینهاش رسیده بود.
همکار شهید «محمودحسین عباسی» نقل میکند: «گفت: پرکردن جبهه نبرد واجبتره! دفاع از اسلام و دفاع از جمهوری اسلامی از اهم واجباته!»
اقوام شهید «محمودحسین عباسی» نقل میکند: «او عاشق امام(ره) بود. نمازهای طولانی، راز و نیاز شبانه، مطالعه کتابهای مذهبی همه و همه دست به دست هم داد تا از او انسانی باایمان ساخت.»
شهید «محمودحسین عباسی» در دامان پدر و مادری متدین تربیت شد و از او مردی ساخت چون کوه، راستتر از سرو، روشنتر از چشمه، سبکبالتر از نسیم. هرروز با سبدی از صمیمیت به کلاس درس میرفت و با سرانگشتان ایمانش، آرزوهای بچهها را به شاخه فرداها پیوند میزد.