پرونده‌ی پُرثمر زندگی شهید «بهزاد رستمی جاهد»، در پاییز سال ۱۳۶۱ و در خطه سرد و خاطره‌انگیز بانه بسته شد. جوان ۲۲ ساله‌ای که با وجود تحصیل در رشته علوم اقتصادی و در حالی که پدرش با زحمت فراوان امرار معاش می‌کرد، دفاع از میهن را برگزید و نام خود را در دفتر جاودانه‌ترین مدافعان این مرز و بوم به ثبت رساند.
شهید «ابراهیم‌علی معصومی» در نامه‌ای پربار و سرشار از معنویت، با تأکید بر حفظ صبر انقلابی و ادای تکلیف در حساس‌ترین موقعیت‌های تاریخ، از خانواده‌اش می‌خواهد با رضایت بدرقه‌اش کنند تا به رضای الهی برسد؛ نامه‌ای که امروز همچون میراثی نورانی، درس‌های بزرگی از بندگی، اخلاص و استواری در راه حق را روایت می‌کند.
سردار شهید «ابراهیم‌علی معصومی»، از فرماندهان دلاور لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله (ص)، پس از سال‌ها مجاهدت در دوران انقلاب و جبهه‌های حق علیه باطل، سرانجام در سیزدهم آبان ۱۳۶۲ در «عملیات والفجر ۴» و منطقه پنجوین عراق به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
شهید «محمدحسین محمدخانی» ملقب به «حاج عمار حلب»، از فرماندهان دلیر جبهه مقاومت و مدافعان حرم بود که در آبان‌ماه ۱۳۹۴ در سن ۳۰ سالگی در سوریه به فیض شهادت نائل آمد. این شهید والامقام در کنار روحیه شجاعت و رزمندگی، از ارادتی عمیق و خالصانه به ساحت مقدس اهل‌بیت (ع) برخوردار بود. در ادامه، متن نجواگونه و پرمعنای دست‌نوشته این شهید بزرگوار در توسل به حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) را می‌خوانید:
شهید محمدحسین محمدخانی معروف به «حاج عمار حلب»، از فعالان برجسته فرهنگی و دانشجویی بود که با وجود دلبستگی عمیق به خانواده، راهی دفاع از حرم شد. او که تمام عمرش را در مسیر عشق به اهل‌بیت (ع) و جهاد گذرانده بود، به عهد خود با حضرت زینب (س) وفا کرد. سرانجام این فرمانده ۳۰ ساله در آبان ۱۳۹۴ طی عملیات محرم در ریف حلب به شهادت رسید و در بهشت زهرای تهران آرام گرفت.
شهید علی کمالوند، دانش‌آموز بسیجی تهرانی که با شروع جنگ تحمیلی شوق حضور در جبهه‌ها را در سر داشت، سرانجام پس از ماه‌ها تلاش در سنگر علم و جهاد، در مهرماه ۱۳۶۱ در منطقه سومار و عملیات مسلم بن عقیل به آرزوی دیرین خود یعنی شهادت رسید.
شهید مدافع حرم «سید مهدی حسینی» در سال ۱۳۵۹ چشم به جهان گشود . وی در روز ۱2 مهرماه ۹۵ همزمان با دومین روز ماه محرم بر اثر انفجار یک کامیون انتحاری در حومه حلب توسط تروریست‌های تکفیری به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
شهید مدافع سلامت «دکتر بابک زرنانی»، پزشکی بود که خدمت در محروم‌ترین نقاط کشور و مداوای کارگران را به مطب شخصی و مادیات ترجیح داد؛ مردی که خوش‌خلقی، مدارا با بیماران و ساده‌زیستی‌اش زبانزد همگان بود و سرانجام در خط مقدم مبارزه با کرونا به شهادت رسید.
خلبان شهید «منصور وطن‌پور»، از نوابغ هوانیروز و سومین شهید این یگان در دوران دفاع مقدس است؛ سراستاد خلبانی که با شروع جنگ تحمیلی شتابان به سوی جبهه‌ها شتافت. او سرانجام نهم مهرماه ۱۳۵۹، در جریان عملیات شناسایی برای نجات دانشجویان دانشگاه افسری، هدف گلوله مستقیم دشمن قرار گرفت و در کابین سوخته بالگردش آسمانی شد.
شهید «محمدکاظم کلهر»، از آن دست فرماندهانی بود که مسیر کمال را در جوانی پیمود. او که از مبارزانِ پیش از انقلاب و عضو کمیته استقبال از امام (ره) بود، در سن ۱۹ سالگی به فرماندهی گردان رسید. خاطره‌اش با شهید همت درباره «بلال حبشی» و پیش‌بینی شهادتش توسط آیت‌الله اشرفی اصفهانی، بخشی از ناگفته‌های زندگی این شهید بزرگوار است که در ادامه می‌خوانید.
شهید «حسین تاتلاری»، دانش‌آموز ممتاز و انقلابی تهران بود که در سن ۱۶ سالگی عازم جبهه‌های حق علیه باطل شد و در جریان عملیات والفجر ۲ درمنطقه فکه، با سمت آرپی جی زن به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
شهید احمد زمانی بافقی، سرباز ارتش و از بسیجیان فعال تهران بود که با وجود سن کم، تکیه‌گاه معیشتی خانواده‌اش به شمار می‌رفت. او پس از ۲۲ ماه خدمت صادقانه و حضور درمانی در خطوط مقدم، به دلیل حسن خلق و انضباط مثال‌زدنی محبوب هم‌رزمان و فرماندهانش شد و سرانجام در شهریور ۱۳۶۶ در جبهه غرب به فیض شهادت نائل آمد.
شهید سید علی اندرزگو، اسطوره مبارزات مخفی و چریکی علیه رژیم پهلوی است؛ مجاهدی که با تغییر چهره‌های مداوم، ساواک را به ستوه آورده بود. ضمن بازخوانیِ کوتاه زندگی پرفراز و نشیب این روحانی مبارز، مهم‌ترین آثار منتشرشده درباره شخصیت، منش و مبارزات او را معرفی می‌کنیم.
شهید سیدعلی اندرزگو روحانی مبارز و «مرد هزارچهره» سال‌ها ساواک پهلوی را سرگردان کرد؛ او پانزده سال زندگی مخفیانه را با مبارزه پیوسته درآمیخت و سرانجام در ماه رمضان و با زبان روزه به شهادت رسید؛ مجاهدی که امام خمینی(ره) درباره‌اش فرمودند: «نیمی از انقلاب از اوست.
بیست‌سالگی برای شهید «مصطفی خواجوی قانع داورزنی»، فصل شکوفایی در میدان‌های نبرد بود. این رزمنده تهرانی که با شور و ایمانی راسخ از سوی سپاه پاسداران راهی جبهه‌های حق علیه باطل شده بود، در جریان عملیات «بیت‌المقدس ۵» حماسه‌ای از جنس غیرت آفرید. او سرانجام در بیست‌وهفتم مرداد ۱۳۶۶، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
شهید «محمد حسن پورمند صفا»، رزمنده‌ای بود که تحصیل و جهاد را دو بالِ عروج خود به سوی معبود می‌دانست. او که با فرماندهیِ دسته در عملیات «عاشورای ۳»، ثابت کرد دفاع از میهن مانعی برای کسب علم نیست، در حالی که سودای خدمت به کشور از طریق علم حقوق را در سر داشت، در ۲۵ مرداد ۱۳۶۴ در فکه به آرزوی دیرینه‌اش، یعنی لقاءالله رسید.
شهید «محمدمسعود رنجبر ساری» از نوجوانان پرشور تهرانی بود که با وجود سن کم، گام در مسیر انقلاب و دفاع مقدس نهاد. او که روحیه‌ای شاد و سرزنده داشت و در همان مدت کوتاه حضورش در جبهه، محبوبِ قلب همرزمانش شده بود، سرانجام در ۳۰ شهریور ۱۳۶۵، بر اثر اصابت ترکش خمپاره در خط مقدم به آرزوی دیرینه‌اش رسید.
شهید «جواد باباشاهوردی» از شهدای دوران دفاع مقدس که در سن ۲۱ سالگی در عملیات والفجر، به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت دست یافت. او که فرماندهی دژبان سپاه را بر عهده داشت، در حالی در روز عید قربان سال ۱۳۶۵ به دیدار حق شتافت که تنها سه ماه پس از شهادتش، دخترش به دنیا آمد؛ دختری که هرگز گرمای دستان پدر را حس نکرد، اما وارث آرمان‌های او شد.
شهید «حمید جلالی کندری» در خانواده‌ای مؤمن و مذهبی پرورش یافت و با پیروزی انقلاب اسلامی، گرایش‌های اعتقادی‌اش به فعالیت‌های انقلابی و بسیجی پیوند خورد. او پس از گذراندن دوره آموزشی و با هدف حضور در جبهه‌های حق علیه باطل، سی‌ام مردادماه ۱۳۶۲ در اردوگاه قمر بنی‌هاشم هشتگرد به شهادت رسید.
شهید «ایرج اکبری» پس از ۲۰ ماه خدمت در مناطق عملیاتی جنوب و حضور در چندین عملیات دفاع مقدس، سی‌ویکم مردادماه سال ۱۳۶۵ در پی اقدام تروریستی منافقین در میدان فردوسی تهران به فیض شهادت نائل آمد.