سردار شهید «ابراهیم‌علی معصومی»، فرمانده گردان کمیل در بخشی از وصیت‌نامه خود آورده است: انشالله اگر خدا قبول کند همیشه رضا باشید به رضای خدا، چون ما هرچه داریم از خدا داریم و بسوی او برمی‌گردیم هر چند سال زیاد هم که بمانیم پس از خدا بخواهید که روسفید به درگاه او برگردیم و از شفاعت محمد و آل محمد (ص) محروم نباشیم انشالله.
پاسدار غیور، شهید «محمدعلی راجیان» که در سن ۲۰ سالگی در کامیاران به فیض شهادت نائل آمد، در بخشی از وصیت‌نامه خود نگاشته است: پیامی که برای ملت عزیز و مبارز دارم، این است که دست از تفرقه و گروه‌گرایی بردارند و از یاری ولایت فقیه که امید تمامی مستضعفین جهان است، دست برندارند.
شهید «محمدحسین محمدخانی» در بخشی از وصیت‌نامه خود، حضور در جبهه و گام‌برداشتن در راه خدا را نعمتی بزرگ دانسته و از پروردگار می‌خواهد دیدار خود را نیز نصیبش کند. او که به «حاج عمار حلب» شهرت داشت، در فراز پایانی این نیایش می‌نویسد: «در این راه، دیدار خودت را هم نصیبم گردان!»
شهید «محمدحسن انیسی» در فرازی از وصیت‌نامه خود آورده است: خواهران حجاب قرآنی و اسلامی را رعایت کنند و پیروی از امام و ولایت فقیه فراموش نشود.
شهید «علی کمالوند» از رزمندگان و بسیجیان دلاور دوران دفاع مقدس در واپسین فراز‌های وصیت‌نامه خود آورده است: «از شما عاجزانه درخواست می‌نمایم که امام را یاری نمایید، برای حفظ اسلام بکوشید و راه شهدا را ادامه دهید؛ همچنین همواره برای ظهور آقا امام زمان (عج) و طول عمر رهبر عزیز دعا کنید و کار‌ها را فقط برای رضای خدا انجام دهید.
شهید «علی کمالوند» در فرازی از وصیت‌نامه خود آورده است: اگر شهید شدم پشت سرم گریه نکنید و بر سر و سینه نزنید؛ اگر اشکی می‌ریزید برای مظلومیت اسلام بریزید. بیایید بگذارید این اشک‌ها و بغض‌ها در گلو نماند و تبدیل به خشم بر سر دشمن شود؛ ناله‌ها را فریاد کرده و بر سر متجاوزان فرود آورید. که من نزد شما امانتی بودم و شهادت والاترین عاقبت است.
شهید «علی کمالوند» از رزمندگان بسیجی دوران دفاع مقدس، در فرازی از وصیت‌نامه خود آورده است:ای مردم مساجد را خالی نگذارید و در نماز جماعت‌ها و نماز جمعه‌ها شرکت کنید؛ زیرا امام می‌فرماید: «مساجد سنگر است» و از روی بی‌اعتنایی در نماز جماعت شرکت نکردن صحیح نیست، پس تا آخرین قطره خونتان از این مساجد دفاع نمایید.
شهید «حمید آفرینی» در فرازی از وصیت‌نامه خود، با تأکید بر اینکه پیکرش در بهشت زهرای تهران آرام گیرد، خانواده‌اش را به رسالت بزرگِ پشتیبانی از امام و ولایت فقیه فراخوانده است؛ پیامی که خط‌مشی ایثار و استقامت را ترسیم می‌کند.
شهید «محمدکاظم کلهر» در فرازی از وصیت‌نامه خود با ستایش ایثار پدر و مادرش، جهاد فی‌سبیل‌الله را امتداد راه معصومین (ع) دانسته و با توصیه‌ای صمیمانه از آنان می‌خواهد تا با دعای خیرشان، او را در پیمودن مسیر اولیاءالله و رسیدن به توفیق شهادت یاری کنند.
شهید «احمد زمانی بافقی» در بخشی از وصیت‌نامه خود، ضمن دعوت خانواده به صبر و آرامش، شهادت را والاترین مقام دانسته و تأکید کرده است: در زمانه دفاع از اسلام، جایی برای آسودگی نیست و باید مطیع امر ولی‌فقیه بود.
پاسدار شهید «مصطفی رضائی دشتمزار» در بخشی از وصیت‌نامه خود خطاب به خواهران، برادران و سربازان حضرت ولی‌عصر (عج) آورده است: وصیت من به شما، سربازان آقا امام زمان (عج)، این است که وحدت خود را در برابر سفاکان تاریخ حفظ کنید.
شهید «محمدحسن پورمندصفا» در وصیت‌نامه‌اش با قدردانی از زحمات و محبت‌های پدر و مادر، از آنان می‌خواهد در فراقش دچار حسرت نشوند و به انتخاب راه خدا و ادامه مسیر امام حسین(ع) افتخار کنند.
شهید «محمدحسن پورمندصفا» در وصیت‌نامه‌اش با اشاره به نقش خون شهدا در پاسداری از اسلام، خانواده‌ها و دوستان خود را به حفظ نعمت انقلاب و اطاعت از امام خمینی (ره) سفارش می‌کند. او کفران نعمت را از گناهانی می‌داند که انسان را زود به سزای اعمالش می‌رساند و از همگان می‌خواهد با رفتار خود قلب امام و حضرت مهدی (عج) را نرنجانند.
شهید «ایرج اکبری» در نامه‌ای خطاب به خانواده، ضمن بیان روحیه قوی خود در جبهه، آنان را به حفظ امید و شادمانی توصیه کرد و نوشت: «شاید قسمت این بوده سهم کوچکی از این جنگ الهی را من هم شریک باشم.» این نامه، افزون ابراز دلتنگی، بازتاب‌دهنده باورهای اعتقادی و روحیه حماسی این شهید است.
پاسدار شهید «محسن نورانی» در بخشی از وصیت‌نامه‌اش با نگاهی عمیق و تربیتی، جنگ را فرصتی برای خودسازی، سنجش صدق ایمان و آزمون واقعی ملت اسلامی دانسته و تأکید کرده است: جنگ دانشگاهی است که مدرک قبولی آن، پاکی دل، خلوص نیت، صبر و استقامت است.
شهید «محمد مجازی» در بخشی از وصیت‌نامه خود آورده است: آنقدر به جبهه می‌روم تا لیاقت شهادت در راه خدا را پیدا کنم و خودم را در اختیار جبهه و جهاد قرار می‌دهم تا شهید شوم. ای جوانان! نکند که در رختخواب ذلت بمیرید که حسین (ع) در میدان نبرد شهید شد؛ ای جوانان! مبادا در غفلت بمیرید که علی (ع) در محراب عبادت شهید شد؛ و مبادا در حال بی‌تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین (ع) در راه حسین (ع) و باهدف شهید شد.
شهید «محمد مجازی» فرمانده محور گردان حمزه سید الشهدا(ع) در بخشی از وصیت‌نامه خود آورده است: امام خمینی(ره) تجسم اسلام راستین و رهبر به‌حق مسلمین و مستضعفین جهان است؛ از او اطاعت کنید، همان‌گونه که او از خدا اطاعت می‌کند و در اسلام ذوب شده است.
پاسدار شهید «محمود نوری حسامی» در بخشی از وصیت‌نامه خود آورده است: غافل مباشید که کار دنیا تمامی ندارد و این گردابِ روزمرگی، آدمی را از حقیقتِ هستی دور می‌کند؛ پس چشم از سرابِ دنیا برگیرید و بیش از پیش، به یادِ لحظه‌ی دیدار با خداوند، روزِ قیامت و سرای باقی باشید.
دانشجوی بسیجی شهید «اسماعیل بزرگیان» از تبارِ عاشقانی است که با عشقی زلال، پای در میدانِ جهاد نهاد. او در بخشی از وصیت‌نامه‌اش، شهادت را نه یک پایانِ تلخ، که دروازه‌ای گشوده به سوی جاودانگی دانسته و با لحنی سرشار از اشتیاق، همگان را به درکِ این مقامِ والای الهی دعوت می‌کند.
پاسدار شهید «عباس فخارنیا»، در نامه‌ای به برادران خود این‌چنین می‌گوید: لباس پاسداری میراث خون شهیدان است. نخستین امضای پاسدار، پیمان شهادت‌طلبی است؛ پس مبادا با غرق شدن در دنیا، قداستِ این لباس را که با خون بهترین‌ها رنگین شده، فراموش کنید و در پیشگاه شهدا شرمنده شوید.