شهید «خدامراد تن زده» فرزند کرمانشاه، که با وجود مشکلات و فقدان خانواده، از مسیر تحصیل بازماند، اما در نهایت با اراده‌ای استوار و عشق به وطن، به جبهه‌های جنگ تحمیلی شتافت و در راه دفاع از میهن اسلامی به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

شهید «نظر عزیزی»از روستای سنجابی، زندگی‌اش را وقف دفاع از وطن کرد و در سال 1360 در منطقه گیلانغرب به شهادت رسید. او که به‌واسطه مشکلات مجبور به ترک تحصیل شده بود، با حضور در بسیج گمجن، نماد ایثار و فداکاری شد.

شهید «حشمت قاسمی» در بخشی از وصیت نامه خود نوشته است: خون من و همه شهدا، پیروزی اسلام و انقلاب را تضمین می‌کند. از شما می‌خواهم که همیشه گوش به فرمان امام باشید، نمازتان را ترک نکنید و با صبر و استقامت راه حق را ادامه دهید.

شهید «رضا قاضی‌پور» در واپسین جملات وصیت‌نامه‌اش، از مادر خود خواست تا پس از شهادتش، جمعه‌ها بر سر مزارش حاضر شود و با امید و آرامش در گوش او زمزمه کند: خبر سبز شدن نهال ایران اسلامی را به گوش من زمزمه کنید تا من نیز با خیالی راحت سر بر بالین بگذارم. وصیتی آمیخته با ایمان، امید و آرزوی شکوفایی وطن، که امروز نیز روشنی‌بخش راه نسل‌هاست.

من «محسن قلندرپور» به همه خانواده، دوستان و امت حزب‌الله وصیت می‌کنم که راه من، راه سرخ شهادت است؛ راهی که با خون پاک شهیدان آبیاری شده و تا پای جان باید ادامه یابد. نگذارید دشمنان اسلام و منافقان این مسیر نورانی را خاموش کنند، چرا که شهادت، زندگی جاودانه و افتخار واقعی هر مسلمان است.

شهید «رضاقلندریان» در وصیت‌نامه خود تأکید می‌کند که رضای خدا و پیروی از ولایت فقیه، شرط اصلی انسانیت و ایمان واقعی است. او از خانواده‌اش می‌خواهد که نگران نباشند و تا آخرین نفس در راه اسلام و امام امت ایستادگی کند و یاد خدا و امام را همیشه در دل‌ها زنده نگه دارند.

شهیدجاوید الاثر«کرم‌علی افشار هزارخانی»، از نخستین پایه‌گذاران سپاه پاسداران در شهرستان کنگاور، نمونه‌ای بارز از ایثار و عشق به مکتب انقلاب اسلامی بود. مردی که با اخلاقی توأم با مهربانی و اراده‌ای راسخ در برابر دشمن ایستاد و جان خود را در راه دفاع از میهن فدا کرد. خانواده، دوستان و همرزمانش او را نه تنها به‌عنوان یک رزمنده بلکه به‌عنوان چراغ راه و پناهی مطمئن به یاد می‌آورند؛ کسی که در غیاب امام عصر (عج)، تبعیت از ولی فقیه را سرلوحه زندگی خود قرار داده بود و با همین باور، جاودانه شد.

شام غریبان اباعبدالله الحسین (ع) در کنار مزار شهدای مدافع وطن کنگاور برگزار شد.

«فرشته حضرتی» می‌گوید: پدرم همیشه می‌گفت هیچ لذتی بالاتر از این نیست که به خاطر زیارت حرم امام حسین (ع) پاهایش زخم شود. عشق او به امام حسین (ع) نه فقط در پیاده‌روی اربعین بلکه در تمام زندگی‌اش، به ویژه در خدمت به مردم و کمک به ایتام و محرومان، موج می‌زد.

همسر شهید می گوید:سعید همیشه می‌گفت اگر قرار باشد کسی جان بدهد، باید ما باشیم که لباس خدمت بر تن داریم. او رفت تا امنیت، آرامش و عزت برای مردمش بماند. با اینکه داغ بزرگی بر دلم نشست، اما به شهادتش افتخار می‌کنم و با تمام وجود می‌گویم: «شهادتش مبارکش باشد، چون سرافراز رفت.»