شهید «علی‌اصغر حجازی‌زاده» در نامه‌ای خطاب به خانواده‌اش نوشته است: «سلام خدمت مادر بزرگوار اميدوارم كه حالتان خوب بوده باشد و كسالتی نداشته باشيد. حال من نيز در اين سنگر عشق و حماسه و ايثار خوب است و جز دوری شما نگرانی و ملالی ندارم و انشاالله اين دوری‌ها كه برای رضای خدا انجام می‌گيرد، مورد قبول درگاه باری تعالی قرار گيرد.»

شهید «علی‌اصغر حجازی‌زاده» در نامه‌ای خطاب به خانواده‌اش نوشته است: «می‌خواستم لطفی در حقم نماييد و اگر زحمتی نيست فرمی كه در داخل پاكت نامه هست را به مدرسه ببريد يک برگ اين فرم به وسيله مجتمع اينجا به عنوان معرفی رزمنده به مدرسه به يک برگ ديگر به عنوان معرفی مدرسه به جبهه است كه بايد در مدرسه پُر شود. بايد بگويم كه همراه فرم ۴ قطعه عكس نيز همراه ببريد و در نامه بعدی ۲ یا ۴ قطعه عکس بفرستید تا ترتيب شركت من در انتخابات جبهه داده شود.»

شهید «علی‌اصغر حجازی‌زاده» در نامه‌ای خطاب به خانواده‌اش نوشته است: «من اين نامه را چند روز قبل از عيد سعيد فطر می‌نويسم. با تمام اين احوال اميدوارم كه شما از اين ماه بهره كامل برده و اين ماه را به خوبی به پايان رسانيده باشيد.»

شهید «علی‌اصغر حجازی‌زاده» در بخشی از نامه‌اش نوشت: «نگران درس من نباشيد، در اينجا معلم با گرمی و صميمیت زياد به رزمندگان درس داده و در تلاشند تا بچه‌ها در جبهه از اين نظر عقب نمانند.»

«ایوب حاج‌قلی» جانباز ۳۵ درصد شهرستان بهارستان در آستانه هفته دفاع مقدس می‌گوید: «با اینکه جنگ برایم جز درد و رنج ارمغان دیگری نداشت اما وقتی صحبت از دفاع از خاک کشور می‌‎شوم، می‌توانم بگویم اگر دوباره جنگ شود، اولین نفری هستم که به جبهه بروم.»

اوحدی معاون رئیس جمهور و رییس بنیاد شهید و امور ایثارگران در اولین یادواره شهدای غریب در اسارت شهرستان‌های استان تهران بیان کرد: «شهید ۱۵ ساله مهدی حاج کرمی سال ۱۳۶۱ به اسارت در آمد. او با لشکر نجف اشرف از خمینی شهر اصفهان اسیر شده بود و در حالیکه تیری به ران او اصابت کرده بود زیر ضرب و شتم فرماندهای بعث وارد اردوگاه شد. نمایندگان صلیب سرخ برگه کاغذی دادند و به زبان انگلیسی گفتند که قبل اعزام مهدی حاج کرمی باید امضا کند چراکه عفونت وارد خون او شده و ممکن است عضو دیگرش هم قطع شود. برایش همین را نوشتم، به محض اینکه نوشته را خواند، آرام اشک از چشمانش پایین آمد.»

محمدجواد زمردیان دبیر کنگره شهدای غریب در اولین یادواره شهدای غریب در اسارت شهرستان‌های استان تهران خود بیان کرد: «فرمانده عراقی ژنرال ماهر عبدالرشید از سر ستون که به سمت اسرا می‌آمد به جوانان که نزدیک می‌شد برای نقش بازی کردن ترحمی می‌کرد و ظرف آب را باز می‌کرد و کمی به اسرای جوان آب می‌داد. به اکبر قاسمی رسید، جلوی پایش ایستاد و گفت «چیزی طلب کن» قاسمی هم در جواب گفت «کمی آب به من بده و دستانم را باز کن» من که نوجوانی ۱۶ ساله بودم کمی این درخواست به نظرم سنگین آمد و در دل گفتم «من با سن کمم آب نخواستم». اکبر قاسمی آب را گرفت و شروع به وضو گرفتن کرد و بعد از پیدا کردن قبله به نماز ایستاد.»

«امیرمجتبی جعفری» آزاده و همرزم شهدای غریب در اسارت در یادواره شهرستان‌های استان تهران که روز پنجشنبه یکم شهریور ۱۴۰۳ در تالار سوره حوزه هنری برگزار شد، گفت: «ما را اسیر کردند و دست‌هایمان را به ستون بستند و گفتند این جاده را بگیرید تا به کامیون برسید، به محض اینکه حرکت می‌کردیم صدای تیراندازی می‌آمد. هر بار که صدای شلیک می‌شنیدیم می‌دیدم یک نفر روی زمین افتاد. کمی اینطرف و آنطرف را نگاه کردم و دیدم دو سرباز عراقی روی تپه‌ها نشسته‌اند و با شرط‌بندی به سمت اسرای دست بسته تیراندازی می‌کنند.»

شهید «مسعود لطفی» در نامه‌ای خطاب به خانواده‌اش نوشته است: «در اينجا ديگر همه چيز تمام شده است و عراق نابود شده است. ديگر عملياتی نمانده است که ما به جبهه برويم. به هرحال خدا شاهد است که اينجا به هيچ وجه خبری نيست و همه جا ساکت است. پس از بنده نگران نباشيد چون بنده سلامت و سرحال هستم.»

شهید «مسعود لطفی» در نامه‌ای خطاب به خانواده‌اش نوشته است: «پدرجان به هيچ وجه ناراحت نيستم تا زمانی که اول خدا و بعد شما را دارم.»