شهید مدافع حرم سعید مسافر با ایمان راسخ و غیرتی برخاسته از عمق باورهای دینی، راه جهاد را برگزید و در وصیتی ماندگار نوشت: «بهخاطر این چادرت میروم، تا این چادر محکمتر بر سرتان بماند و دست بیگانه و ظالم نیفتد.»
خانوادهای از تبار ایثار؛ شهید محمدرضا هدایتپناه، نوجوانی مؤمن و رزمندهای دلاور، در دفاع از میهن و آرمانهای انقلاب اسلامی به شهادت رسید. او یکی از سه برادر شهیدی است که نام خانوادگیشان با واژه ایثار گره خورده است.
در روزگاری که خاک میهن زیر گامهای دشمن میلرزید، جوانی از دیار خرمشهر، با کولهباری از دانش، ایمان و غیرت، راهی جبهه شد تا سهم خود را در دفاع از وطن ادا کند. شهید فرهاد رضازاده، نه فقط یک سرباز، بلکه نماد نسلی بود که علم را با عشق، و زندگی را با فداکاری معنا کرد؛ نسلی که رد پایش هنوز بر صفحه تاریخ ایران اسلامی باقی است.
شهید عباس فروحی، جوانی از دیار رشت، که در نوجوانی به کاروان عاشقان دفاع مقدس پیوست، پس از مجاهدتهای فراوان در جبهههای غرب کشور، به فیض شهادت نائل آمد. وصیتنامه پرشور او، سرشار از ایمان، شور انقلابی و دعوت به وحدت مردمی است.
شهید ابوالقاسم اخوان، متولد 1335 در لنگرود، با پیوستن به نهضت انقلاب اسلامی تحت رهبری امام خمینی، نقش برجستهای در مبارزات انقلابی و سپس دفاع از آرمانهای اسلامی ایفا کرد. زندگی او ترکیبی از فداکاری در عرصههای مختلف اجتماعی، فرهنگی و نظامی بود که در نهایت در حادثهای خونین به شهادت رسید.
شهید ابراهیم یوسفی در واپسین ساعات پیش از عملیات، وصیتنامهای نوشت که سرشار از ایمان، مسئولیتپذیری دینی، عشق به ولایت و نگرانی پدرانه برای آینده فرزندانش است. این وصیتنامه در تاریخ ۱۳۶۵/۱۰/۲۰ و پیش از نماز مغرب به نگارش درآمد.
شهید ابوطالب جعفری، معلمی فداکار که در سال 1326 در یک خانواده روستایی فقیر متولد شد، با تلاشهای بیوقفه خود در تحصیل و آموزش، نقش مهمی در گسترش علم و دانش ایفا کرد. او پس از سالها خدمت به وطن، در عملیات فاو به شهادت رسید و در راه اسلام و انقلاب جان خود را فدای میهن کرد.
در میان برگهای زرین تاریخ حماسه و ایثار ملت ایران، نامهایی میدرخشند که هر کدام ستارهای روشن در آسمان عزت و آزادگیاند. شهید اردشیر مشهدعلی، نوجوانی از دیار گورابزرمیخ صومعهسرا، یکی از آن ستارگان بیمدعاست که زندگی کوتاه اما پربار خود را وقف آرمانهای انقلاب اسلامی کرد و سرانجام در آغوش شهادت آرام گرفت.