شهید معلم «عبدالمجید مظفری» سال 1344در روستایی به‌نام خراجیان از توابع بخش روانسر چشم به دنیای هستی گشود. یکی از مهمترین ویژگی اخلاقی شهید در اخلاص زبان زد خاص و عام بود. نمازش را همیشه اسرع وقت می‌خواند و همواره اطرافیانش را به عبادت خالصانه دعوت می‌کرد.

شهید «حضرتقلی امیری» در روستای کندوله از توابع کرمانشاه به دنیا آمد.در سال 1357 به استخدام آموزش و پرورش درآمد و در همان سال که نقطه اوج انقلاب بود در تاریخ دهم بهمن 1357 هنگامی که در شهر تهران عزم پایین کشیدن مجسمه شاه را داشت، به ضرب گلوله دژخیمان به درجه رفیع شهادت نایل آمد.

شهید «سعید صالحی جوزانی» در 16 تیر 1344 در شهر کرمانشاه به دنیا آمد و تحصیلات خود را تا پایان دوره متوسطه در زادگاهش گذراند. او از طرف بسیج دانشجویی به جبهه های نبرد شتافت. سرانجام در تاریخ 14 اسفند 1364 در عملیات والفجر 8 (منطقه فاو) از ناحیه پا مورد اصابت ترکش راکت هواپیماهای دشمن قرار گرفت و به شهادت رسید.

شهید«کیومرث بهرامی» سوم فروردین 1318 در شهرستان ایلام متولد شد. شهید در تاریخ نهم اسفند 1362 در منزل مسکونی مورد حمله هوایی هواپیماهای متجاوز عراق قرار گرفت و همراه با همسر و دو فرزندش به درجه رفیع شهادت نایل آمد.

شهید«منصور لطفی» هفتم شهریور 1342 در شهر کرمانشاه و در خانواده‌ای مذهبی متولد شد. پس از پیروزی انقلاب در کنکور سراسری شرکت و در تربیت معلم پذیرفته شد. با آغاز جنگ تحمیلی به سوی جبهه های نبرد حق علیه باطل شتافت و سرانجام‌ پنجم اردیبهشت 1362 در منطقه شلمچه به فیض شهادت نایل آمد.

شهید «پرویز حاتمی» سال 1349 در شهرستان گیلانغرب دیده به جهان گشود. علاقه فراوانی به شهادت داشت و همیشه از کسانی که در جبهه به شهادت رسیده بودند با حسرت نام می‌برد و آرزوی شهادت می‌کرد.

شهید «خداداد حاتمی» سوم دی 1347 در شهرستان گیلانغرب به دنیا آمد. در مبارزات علیه نظام طاغوت، شرکت می‌کرد. با وصف سن‌کم و جثه نحیف‌اش همیشه با دوستانش با صمیمت رفتار می‌کرد و الگو و سرمشقی برای دیگر دوستان بود.

«حسن حدادی» نهم بهمن 1299 در خانواده ای مذهبی در منطقه سیاه بید کرمانشاه دیده به جهان گشود تا اینکه در تاریخ 23 آبان 1365 به همراه دخترش در بمباران هوایی روستای سیاه بید توسط مزدوران بعثی به درجه‌ی والای شهادت رسید.

شهید «حبیب اله حدودی» 20 فروردین 1343 در روستای زاغان‌علیا‌ از‌ توابع شهرستان سنقر در خانواده‌ای مذهبی و متدین به دنیا آمد. به عنوان پاسدار وظیفه از طریق سپاه‌ پاسداران راهی جبهه‌‌های نبرد شد و در‌تاریخ 6 مرداد 1367 در عملیات مرصاد مفقودالاثر شد.

«بهمن کهریزی»، در وصیت نامه خود نوشته است: در آخرین لحظه‌ی شهادت خود، خدای بزرگ را سپاس می‌گویم که شهادت را نصیب من کرد.