خواهر شهید «غلامعلی میرحاج» نقل میکند: «از زیر پیراهنش عکسی را بیرون آورد. آن را روی دیوار اتاق نصب کرد و گفت: قسم به جدت! تا خون در رگهام است با دشمنانت میجنگم.»
برادر شهید «حبیبالله پازوکی» نقل میکند: «اولین نفری که داوطلب شد، حبیبالله بود. شجاعت بیش از حدش قبلاً هم برای ما ثابت شده بود، اما این دفعه با دفعات قبل فرق داشت. بالاخره فرمانده قبول کرد.»
برادر شهید «محمدحسن ناظمی» نقل میکند: «هردو بهخاطر تخصصی که داشتیم، در قسمت مکانیکی خودروها فعالیت میکردیم. محمدحسن مدام میگفت: یک جهادگر در جبهه هرکاری که از دستش برمیآید باید انجام دهد!»
مادر شهید «محمدرضا نجاریان» نقل میکند: «آخرین باری که میخواست بره جبهه، جور دیگری شده بود. شور و هیجان خاصی داشت؛ به من گفت: حاج خانم! حلالم کن! این دفعه خیلی بهم میرسی! خبریه؟ گفتم: نه مادر! چی بگم! تو داری میری! معلوم نیست کی برمی گردی! اما خداحافظیاش هم با دفعههای قبل فرق میکرد.»
دوست شهید «محمدحسن ناظمی» نقل میکند: «بعضی شبها که خاموشی میزدند محمدحسن وارد قسمت تعمیرگاه میشد و تا آنجا که میتوانست ماشینها را تعمیر میکرد. بچهها به شوخی میگفتند: شبها فرشتهها میآیند و ماشینها را تعمیر میکنن! محمدحسن بسیار شجاع و نترس بود. اخلاص بالایی هم داشت.»
خواهر شهید «محمدرضا نجاریان» نقل میکند: «دوم راهنمایی بودم که شهید شد. تو این سن همیشه میگفت: وقتی بیرون میری، زیر چادر روسری بپوش! من گاهی لج میکردم و میگفتم: روسریام گم شده! اما او میگفت: خواهر! بهانه درنیار! باید پوشیده باشی!»
همرزم شهید «ابوالقاسم دهرویه» نقل میکند: «از من پرسید: من زنده میمونم؟ گفتم: حتماً زنده میمونی. تا چند دقیقه دیگه بچههای امداد میرسن و تو رو میبرن عقب. لبخندی روی لبش نشست. گفت: آقا به من گفته که شهید میشم.»
فرزند شهید «عزتالله حسنی» نقل میکند: «خبر شهادتش را که شنیدم، زمین و زمان دور سرم چرخید. کاش مثل آن روز که از دوچرخه افتادم و زیر بغلم را گرفت، میتونستم سرم را روی شانهاش بگذارم و هقهق گریه کنم.»
خواهر شهید «ابوالقاسم دهرویه» نقل میکند: «دلم از رفتار او گرفته بود. گفتم: این چند روز رو بمون. بعد هم درست رو که تموم کردی میبرنت سربازی دیگه. گفت: داوطلب رفتن کیف داره. میخوام خودم برم که سرباز امام زمان باشم.»
فرزند شهید «عزتالله حسنی» نقل میکند: «لباسهایم را به تنم پوشاند و دوتایی راه افتادیم. رفتیم عکاسی عکس گرفتیم. این عکس پس از سالها امروز هم مونس لحظههای تنهایی و دلتنگی من است.»