آنجا، میان چهار دیوار کلاس درس، درست وقتی صدای اذان ظهر از بلندگوی مدرسه پیچید، قلب یک معلم از تپش ایستاد... نه بر اثر بیماری، که بر اثر رگبار کینه‌ی منافقانی که حتی به بی‌گناه‌ترین مظاهر امید هم رحم نکردند! شهید سکینه‌بیگم نیک‌نژاد، زنی که می‌توانست در آن روز سیاه بهمن ۶۰، مثل دیگران پشت میزش پناه بگیرد، اما ترجیح داد با تمام وجود سپر شود؛ سپری از جنس عشق، میان تیرهای کوردلان و دانش‌آموزان بی‌پناهش. این، روایت زنی است که با شهادتش، درس فداکاری را برای همیشه در تاریخ ایران حک کرد...

اردیبهشت ۱۳۶۵، فکه شاهد غروب خورشیدی دیگر بود؛ خورشیدی که نه در افق، که در خون‌های گرمی غرق شد که عهد بسته بودند تا کربلا را از چنگال صدامیان نجات دهند. شهید علی‌اصغر ابراهیمی، سرباز گمنام تیپ سیدالشهدا(ع)، این‌بار نه با قلم که با خونش، وصیت‌نامه‌اش را بر خاک سرخ فکه نوشت. از تهران تا خط‌مقدم، از دیپلم ریاضی تا محاسبه‌ی جبهه‌های نبرد، او ثابت کرد که «سیدالشهدایی» بودن، نه در نام که در ایستادگی تا آخرین قطره‌ی خون است. امروز پس از سال‌ها، صدایش هنوز در گوش تاریخ می‌پیچد: «خدایا! مرگم را در راه خودت قرار ده...» و اینک او زنده است؛ در هر ذره از خاک میهن، در هر فریاد «یا زینب» دخترش، و در هر قدم رزمنده‌ای که آرمان‌هایش را حمل می‌کند. این است سرنوشت مردانی که با شهادت، نامشان را جاودانه کردند...

او با دستان تاول‌زده گندم می‌چید، با نان خشک افطار می‌کرد و در نوزده‌سالگی آرزویش را به خون نشست. نوشین امیدی، دختر نهاوندی که یک النگوی ساده را هم به فقرا بخشید، امروز نامش بر سردر مدارس و خیابان‌های شهر حک شده است. اینجا روایت زندگی کوتاه اما پرشور دختری است که ثابت کرد "شهادت" فقط برای مردان نیست؛ دختران انقلاب هم می‌توانند قهرمان این حماسه باشند. از جبهه‌های سرپل ذهاب تا آخرین لبخندش در حین تمرین نظامی - داستانی که باید بارها شنید...

در روز میلاد حضرت معصومه(س)، نه فقط از دختران که از قهرمانانی یاد می‌کنیم که یا با شهادتشان آسمانی شدند، یا با صبرشان زمین را به آسمان پیوند زدند. دختران شهیدِ زیر آوار بمباران‌ها، دختران شهدایی که با نبود پدرانشان بزرگ شدند و دختران جانبازانی که با دست‌های کوچکشان، زخم‌های بزرگ پدران را پانسمان کردند. اینجا، در استان البرز، روایت این دختران آفتاب، تکه‌های نابِ تاریخ انقلاب است...

چهل روز از خاموشی چراغ زندگی بانوی فداکاری می‌گذرد که عمرش را وقف زنده نگه داشتن یاد شهدا، تربیت فرزندانی صبور و روایتگری حماسه‌های جاودان کرد. اشرف طاهر خانی، همسر شهید، معلم ایثار و خادم بی‌منت شهدای کرج، نه‌تنها راوی دردها و رشادت‌های همسرش بود، بلکه خود نیز چراغ‌دار راه شهیدان شد. او در سکوت و صبوری، درس عشق و مقاومت داد و امروز یادش برای همه ما که شاهد تلاش‌های بی‌وقفه‌اش بودیم، نورافشان است.

نوید شاهد البرز یادداشت حماسی برگرفته از اسناد به جا مانده از شهید ارتشی «محمود امانی» را در حالی روز بزرگداشت شهدای ارتش تقدیم مخاطبان می‌کند.

دبیر نوید شاهد البرز به مناسبت ۱۸ فروردین روز بمباران موشکی کرج در یادداشتی نوشت: جنگ فرد عادی و نظامی نمی‌شناسد. موشک‌ها که می‌بارند کودکان و زنان بی سلاح را هم در بر می‌گیرند. اندیشه و گرایش انسان‌ها را آنالیز نمی‌کنند. تبعات یک جنگ سال‌ها یک ملت را درگیر خود می‌کند؛ صدای بمب‌ها خاموش می‌شود، اما آسیب‌هایش تا چند نسل به جا می‌مانند.

مدیر کل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان البرز در یادداشتی نوشت: «روز قدس سمبل یگانگی و یکپارچگی ملت مسلمان جهان، تجسم امت واحد اسلامی و تجلی فریاد اعتراض مسلمانان جهان به اشغال قدس شریف است، در روز قدس جهان بار دیگر عجز و ناتوانی استکبار و قدرت و اقتدار مسلمانان را به چشم خواهد دید.»

مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان البرز در یادداشتی نوشت: «۲۲ اسفند که به نام روز بزرگداشت شهدا نامگذاری شده، فرصتی مناسب برای زنده نگه داشتن یاد و خاطر شهدا بوده و این وظیفه همه جامعه است.»

مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان البرز در یادداشتی نوشت: «وجود جانبازان برای انقلاب بسیار قیمتی و ارزشمند است و مجاهدت‌های این عزیزان در طول ادوار مختلف تاریخ انقلاب اسلامی بی‌نظیر و همواره الگویی برای نسل امروز و آینده کشور است.»