شهید «سعید شفیعی» در وصیت‌نامه خود با نگاهی عارفانه به زندگی و مرگ، از خانواده و دوستانش خواست برای آمرزش او دعا کنند و در مسیر کسب علم و آگاهی از احکام دین گام بردارند.

شهید امیر شعبانی در وصیت‌نامه خود با تأکید بر عمل به احکام قرآن و خدمت به اسلام، از مردم خواست در مسیر حق و حقیقت استوار بمانند و برای ظهور حضرت مهدی (عج) دعا کنند.

شهید یوسف شعبانی ارشاد در وصیت‌نامه‌اش با خطاب قرار دادن پدر و مادر و ملت ایران، از عشق به امام خمینی(ره)، دفاع از اسلام و ضرورت ایستادگی در برابر دشمنان سخن گفته است. او از خانواده‌اش خواسته بود پس از شهادتش، همچون حضرت زینب(س)، پیام‌رسان خون شهدا باشند و با برپایی جلسات قرآن، نسل جوان را به سوی اسلام جهاد کنند.

شهید علی (مهدی) شاهسوند اینانلو، نوجوان بسیجی متولد ۱۴ فروردین ۱۳۴۵، در وصیت‌نامه‌اش از مبارزه با نفس، ایستادگی در برابر سختی‌های زندگی و وفاداری به ارزش‌های دینی سخن گفته است؛ جوانی که در ۱۳ آبان ۱۳۶۲ در منطقه پنجوین، بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید و نامش در دفتر پرافتخار شهدای دفاع مقدس ثبت شد.

شهید محمد صفاخیل در وصیت‌نامه خود، با تأکید بر تداوم انقلاب اسلامی تا ظهور حضرت مهدی (عج)، مردم را به قناعت، تلاش برای شکوفایی اقتصادی، تقوا و حمایت از رهبری دعوت کرد و از پدر و مادرش خواست در صورت شهادتش، صبور و سربلند باشند؛ او همچنین خواهرانش را به الگوگیری از حضرت زینب (س) و پاسداری از حجاب سفارش می‌کند.

شهید غلامرضا سیجانی در وصیت‌نامه‌اش، با یادآوری روزهایی که قدر پدر مهربانش را ندانسته بود، از او طلب بخشش کرد و خواست در فراقش بی‌تابی نکند؛ او با تکیه بر آیات قرآن، شهادت را نه پایان زندگی، بلکه آغاز حیات جاودانه دانست و بر ادامه راه امام حسین (ع) و پاسداری از اسلام تأکید کرد.

شهید محسن (هیبت‌الله) صفری مطلق در وصیت‌نامه خود، ضمن تأکید بر امانت‌داری و توجه به مسائل شرعی، اموال خود را متعلق به پدر و مادرش دانست و از آنان خواست اگر مسئله‌ای درباره حج بر عهده او وجود دارد، آن را پیگیری کنند. این شهید والامقام همچنین از مردم اشتهارد، خانواده، بستگان، دوستان و آشنایان طلب بخشش و حلالیت کرد و درباره دو تخته بنایی که نزد او به امانت بود، سفارش کرد در صورت پیدا شدن صاحبش، آن را به وی بازگردانند.

شهید سیدتقی شجاعی در وصیت‌نامه خود با تأکید بر آگاهی و ایمان رزمندگان در انتخاب مسیر جهاد، خانواده و دوستانش را به مهربانی، اتحاد و یگانگی سفارش کرد و از پدر و مادرش خواست او را حلال کنند. او همچنین وصیت کرد پس از شهادتش در امامزاده محمد کرج به خاک سپرده شود و دوچرخه‌اش به فروش رسیده و درآمد آن به حساب جنگ‌زدگان واریز شود.

شهید محمدعلی شاهی در وصیت‌نامه خود با تأکید بر توکل به خدا، پایبندی به نماز و قرآن و دفاع از حق و مظلوم، خانواده و برادرانش را به عمل به احکام اسلام، ادامه تحصیل و شجاعت سفارش کرده است. او همچنین از خانواده و نزدیکان خود طلب حلالیت کرده و از آنان خواسته است در حفظ حجاب و گفتار و اعمال اسلامی کوشا باشند.

شهید خسرو سهیمی در وصیت‌نامه خود با تأکید بر ایمان به خدا، پیامبر(ص)، امیرالمؤمنین(ع) و راه امام حسین(ع)، از انتخاب آگاهانه مسیر جهاد و شهادت سخن گفته است. او خطاب به پدر و مادرش نوشت: «شهادت در این راه، که راه اسلام باشد، بهتر از مرگ در بستر دانستم» و از خانواده، برادران، خواهر، دوستان و آشنایان خود طلب حلالیت کرد.