«شهدا مرواریدهای گرانبهایی بودند که در صدفهای نایاب پرورش یافتند»؛ همسر شهید در این خاطره، از مردی میگوید که بیشتر عمرش را میان جبههها گذراند و با ایمان، تعهد و مهر پدرانه، خانوادهای را به یادگار گذاشت که امروز ادامهدهنده راه او هستند.
امروز بیستوپنجم آذرماه، مصادف با سالروز شهادت شهید محمدحسن خدایاری، پاسدار کمیته و از رزمندگان اوایل دفاع مقدس است که سال ۱۳۵۹ در منطقه سوسنگرد به فیض شهادت نائل آمد.
«سیدجلال میرنورانی» یک رزمنده حاضر در نخستین مأموریت سپاه آذربایجان شرقی در جنگ تحمیلی، از لحظاتی میگوید که تصمیمهای ساده، اما شجاعانه، سرنوشت نبرد را تغییر داد؛ از حمله پیشگیرانه در فارسیات تا محاصره سوسنگرد و بستان.
برادر بزرگتر شهید، از رزمندگان و جانبازان دوران دفاع مقدس، از روزهای دشوار فقر، دینداری و عشق برادرش به انقلاب میگوید؛ از نوجوانی که لبخند و ایمانش، تسلیم سختیها نمیشد.
مادر شهید «محمد نامی» از آخرین دیدار با پسرش روایت میکند؛ از دلتنگی و دلشکستن، تا لحظهای که او در اسارت، سیاهی عزای امامش را برگزید و همین رنگ، نشان شهادتش شد.